Paradox Forest: Surreal Puzzle

ანალიზის ავტორი: AppCompare

თუ გინდათ თამაში, რომელიც სწრაფ მოქმედებას კი არა, დაკვირვებასა და უცნაური კავშირების პოვნას ითხოვს, Paradox Forest: Surreal Puzzle საინტერესო არჩევანია. მე მას ისე შევხედე, როგორც მოკლე შესვენებებში სათამაშო თავსატეხს, მაგრამ მალევე გამოჩნდა, რომ ეს მხოლოდ დროის გასაყვანად შექმნილი აპი არ არის. მისი მთავარი ხიბლი იმაშია, რომ ნაცნობი ლოგიკის წესებს ოდნავ გვერდზე სწევს და მოთამაშეს აიძულებს, ეკრანს ჩვეულებრივი თვალით აღარ შეხედოს.

ეს არის უფასო გასართობი აპი Molin-ისგან, რომელიც მონოქრომულ, აბსტრაქტულ გარემოში გამოცანების ამოხსნას გაძლევთ. თამაში ხელმისაწვდომია Android-ზე, მუშაობს Android 7.0-დან და მისი ასაკობრივი შეფასება 3+ არის. ამ მონაცემებიდან ასაკობრივი ნიშანი მარტივად გასაგებია: აქ არ უნდა ელოდოთ მძიმე ძალადობას ან ზრდასრულ თემებს. თუმცა თავად თავსატეხების აზრობრივი სირთულე შეიძლება პატარა ბავშვებისთვის მაინც ზედმეტი აღმოჩნდეს.

როგორ მუშაობს თამაშის ძირითადი რიტმი

პირველი შთაბეჭდილება შეგნებულად მშვიდია. ფერთა შეზღუდული, თითქმის შავ-თეთრი ვიზუალი ყურადღებას არ გიფანტავთ და სცენის თითოეულ ხაზს, ფორმასა თუ მდებარეობას მნიშვნელობას აძლევს. აქ დეკორაცია მხოლოდ დეკორაცია არ არის: ზოგჯერ ის შეიძლება მიმართულებაზე მიგანიშნებდეთ, ზოგჯერ კი უბრალოდ გატყუებდეთ. სწორედ ამ განსხვავების გარჩევა ქმნის თამაშის მთავარ დაძაბულობას.

ჩემი ჩვეულებრივი მიდგომა თავიდან ზედმეტად პირდაპირი იყო. ვეძებდი თვალსაჩინო ღილაკს, აშკარა გზას ან მოქმედებას, რომელსაც სხვა თავსატეხებიდან ვიცნობდი. რამდენიმე მცდელობის შემდეგ მივხვდი, რომ აქ უკეთ მუშაობს სამსაფეხურიანი ჩვევა: ჯერ მთლიან სურათს ვაკვირდები, შემდეგ ვამოწმებ განმეორებულ ფორმებს და ბოლოს ვცდი ყველაზე მცირე შესაძლო მოქმედებას. ეს მეთოდი განსაკუთრებით სასარგებლოა მაშინ, როცა სცენა თითქოს ცარიელია და არ იცით, სად უნდა დაიწყოთ.

თამაშის გამოცდილება უფრო დაკვირვებაზეა აგებული, ვიდრე სწრაფ რეაქციაზე. ამიტომ მას ვერ შევადარებ არკადულ აპს, სადაც ყოველი წამი გადამწყვეტია. თუ გიყვართ თამაშები, რომლებშიც პასუხამდე მისვლა ნელა, მაგრამ დამაკმაყოფილებლად ხდება, აქ თავს კომფორტულად იგრძნობთ. თუ კი გინდათ მუდმივი მოძრაობა, ქულების დევნა ან სწრაფი გამარჯვების განცდა, ეს გარემო შეიძლება ზედმეტად მშვიდი მოგეჩვენოთ.

ყოველდღიურ ცხოვრებაში მისი გამოყენების კარგი სცენარი ჩემთვის იყო ტრანსპორტის ლოდინი ან საღამოს მოკლე შესვენება. ერთ ამოცანას ვიწყებდი ისე, რომ წინასწარ არ ვადგენდი, რამდენ ხანს ვითამაშებდი. როცა გამოსავალი მაშინვე არ ჩანდა, აპს ვხურავდი და მოგვიანებით ვუბრუნდებოდი. ასეთი პაუზა სასარგებლო აღმოჩნდა, რადგან ზოგიერთი აბსტრაქტული სურათი მეორე ნახვისას სხვაგვარად იკითხება. ეს არ ნიშნავს, რომ თამაში აუცილებლად დიდხანს უნდა გაგრძელდეს; პირიქით, მისი ბუნება მოკლე, კონცენტრირებულ სესიებს კარგად ერგება.

პირველი ნაბიჯები ზედმეტი ქაოსის გარეშე

ახალი სცენის გახსნისას მე გირჩევთ, მაშინვე ყველაფერს არ შეეხოთ. ჯერ დააკვირდით, რა არის სიმეტრიული, რა მეორდება და რომელი ელემენტი გამოიყურება განზრახ განსხვავებულად. აბსტრაქტულ თავსატეხში გამორჩეული დეტალი ხშირად უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ყველაზე დიდი ობიექტი. ეს პატარა ჩვევა ამცირებს შემთხვევითი მოქმედებების რაოდენობას და გეხმარებათ, თავსატეხის წესს თავად მიაგნოთ.

არჩევამდე წაკითხვა ღირს

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

კიდევ ერთი პრაქტიკული მეთოდია მოქმედებების გონებაში დაყოფა: რა ცვლის ფორმას, რა ცვლის მდებარეობას და რა შეიძლება მხოლოდ ვიზუალური მინიშნება იყოს. როცა ყველა ელემენტს ერთნაირი მნიშვნელობით ამოწმებთ, სწრაფად იბნევით. მე უკეთესი შედეგი მივიღე მაშინ, როცა თითოეულ ნაბიჯს ვეკითხებოდი: ამ ცვლილებამ სცენის სტრუქტურა შეცვალა თუ უბრალოდ სხვა სურათი მაჩვენა?

თუ რომელიმე ამოცანა დიდხანს არ იხსნება, შემთხვევითი შეხებების სერია იშვიათად არის კარგი გამოსავალი. ის შეიძლება დროებით წინსვლას ჰგავდეს, მაგრამ რეალურად არ გასწავლით, როგორ მუშაობს კონკრეტული გამოცანა. უმჯობესია, ბოლო რამდენიმე მოქმედება გაიხსენოთ და სცადოთ, რომელი მათგანი იყო აუცილებელი და რომელი — უბრალოდ ცდა. ეს მიდგომა მოთმინებას მოითხოვს, თუმცა სწორედ აქ იგრძნობა თამაშის ლოგიკური მხარე.

რომელ პარამეტრებს აქვს პრაქტიკული მნიშვნელობა

თამაშის დაწყებამდე ღირს ხელმისაწვდომი პარამეტრების მშვიდად გადახედვა, განსაკუთრებით თუ დიდხანს აპირებთ თამაშს ან ტელეფონს ხშირად ცვლით ხელში. ჩემთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო ხმისა და ვიზუალური აღქმის კომფორტი. მონოქრომულ გარემოში კონტრასტის მცირე განსხვავებაც კი შეიძლება მნიშვნელოვანი გახდეს, ამიტომ ეკრანის სიკაშკაშე და ოთახის განათება უშუალოდ მოქმედებს იმაზე, რამდენად ადვილად ამჩნევთ დეტალებს.

ხმის ჩართვა ყოველთვის აუცილებელი არ არის. თუ თამაშობთ საზოგადოებრივ ადგილას, ჩუმი რეჟიმი უფრო მოსახერხებელია, ხოლო სახლში აუდიო შეიძლება გარემოს ატმოსფეროს დაეხმაროს. თუმცა მე არ დავეყრდნობოდი მხოლოდ ხმას პასუხის მოსაძებნად. მთავარი ინფორმაცია მაინც ეკრანზეა და უკეთესია, თავსატეხი ვიზუალური დაკვირვებით გაიგოთ, ვიდრე აუდიოს მუდმივ მინიშნებად აღიქვათ.

ეკრანის მიმართულება და შეხების კომფორტიც გასათვალისწინებელია. თუ ტელეფონი პატარაა, თითმა შეიძლება მნიშვნელოვანი ნაწილი დაფაროს, განსაკუთრებით მაშინ, როცა სცენაზე რამდენიმე ახლოს მდებარე ელემენტია. ასეთ მომენტში მოწყობილობის უფრო მყარად დაჭერა და თითო მოქმედებას შორის მცირე პაუზის დატოვება რეალურად ამცირებს შეცდომებს. ეს უბრალო ჩვევაა, მაგრამ აბსტრაქტულ თამაშში უფრო სასარგებლოა, ვიდრე სწრაფი შეხებები.

აპის მიმდინარე ვერსია 1.0.2 არის, ამიტომ მე მისგან არ მოველოდი ისეთივე ხანგრძლივ და მრავალფენიან სისტემას, როგორიც დიდ, წლების განმავლობაში განვითარებულ თავსატეხების სერიებს აქვს. ეს არ არის კრიტიკა თავისთავად; უბრალოდ მნიშვნელოვანია, იცოდეთ, რომ აქ ღირებულება უფრო იდეაში, ატმოსფეროსა და ამოცანების აღქმაშია, ვიდრე პარამეტრების დიდ რაოდენობაში. ვინც თამაშში მუდმივად ახალი რეჟიმების, სოციალური ფუნქციებისა და რთული პროგრესის სისტემას ეძებს, შესაძლოა სხვა ტიპის პროდუქტი ამჯობინოს.

გამოცდილი მოთამაშისთვის უფრო სწრაფი ნიმუშები

რამდენიმე თამაშის შემდეგ შევამჩნიე, რომ სიჩქარე პირდაპირი დაჩქარებით კი არა, ზედმეტი ცდების შემცირებით იზრდება. მაგალითად, სცენის გახსნისთანავე ვეძებდი განმეორებად ფორმას და ვაკვირდებოდი, იცვლებოდა თუ არა მისი პოზიცია სხვა ელემენტების მოქმედებისას. თუ ორი სიმბოლო ან ობიექტი ვიზუალურად ჰგავდა ერთმანეთს, მათ ერთნაირ ფუნქციას ავტომატურად აღარ ვანიჭებდი. ეს მნიშვნელოვანი განსხვავებაა: მსგავსება შეიძლება მინიშნება იყოს, მაგრამ შეიძლება ხაფანგიც.

კარგად მუშაობს მოქმედებების მცირე ჯგუფებად დაყოფა. ჯერ ვამოწმებდი მხოლოდ ერთ ელემენტს, შემდეგ ვაკვირდებოდი შედეგს და მხოლოდ ამის შემდეგ გადავდიოდი შემდეგზე. ერთდროულად რამდენიმე შესაძლო ცვლილების გაკეთება სწრაფად გვაკარგვინებს იმის გაგებას, რამ იმუშავა. თუ თავსატეხი უკან დაბრუნების საშუალებას არ იძლევა ან შეცდომა პროგრესს ართულებს, ასეთი სიფრთხილე კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია.

სასარგებლო ჩვევაა საკუთარი ვარაუდების ხმამაღლა ან ჩანაწერში ჩამოყალიბება. მაგალითად: „ეს ფორმა ალბათ მიმართულებას აჩვენებს“ ან „ეს ცვლილება მხოლოდ გარეგნულია“. შემდეგი მოქმედება უკვე ამ ჰიპოთეზის შემოწმება ხდება და არა შემთხვევითი ცდა. ასეთი მიდგომა განსაკუთრებით კარგია მათთვის, ვისაც თავსატეხები უყვარს, მაგრამ რთულ მომენტში სწრაფად კარგავს საერთო სურათს.

მეორე პრაქტიკული რჩევა ეხება დროის მართვას. თუ ერთ სცენაზე დიდხანს გაჩერდით, მისი ძალით გატეხვა ყოველთვის ეფექტური არ არის. მე უკეთესად ვთამაშობდი, როცა რამდენიმე წუთის შემდეგ ყურადღებას სხვა რამეზე გადავიტანდი. დაბრუნებისას ვამოწმებდი არა ყველა ვარიანტს, არამედ იმას, რასაც თავიდანვე უგულებელვყოფდი. ხშირად სწორედ უმცირესი, თითქოს უმნიშვნელო განსხვავება აღმოჩნდებოდა გამოსავლის ნაწილი.

მესამე ჩვევა არის ეკრანის პერიოდული „განულება“. როცა დიდხანს ერთსა და იმავე სურათს უყურებთ, ტვინი გარკვეულ ფორმებს ავტომატურად ფილტრავს. ტელეფონის ოდნავ მოშორებით დაჭერა, ეკრანის კუთხის შეცვლა ან რამდენიმე წამით თვალის მოცილება გეხმარებათ, სცენა ახალი ხედვით დაინახოთ. ეს არ არის რაიმე სპეციალური ფუნქცია; უბრალოდ თამაშის ვიზუალური სტილის გამოყენების პრაქტიკული გზაა.

სэжამოწმებელი პრობლემები გაჭედვისას

თუ სცენა არ რეაგირებს ისე, როგორც მოელოდით, ჯერ შეცდომა თამაშს ნუ მიაწერთ. შეხებისას თითი ზუსტად რომელ ელემენტს ფარავს, ეკრანი ხომ არ არის დაბინძურებული და ხომ არ ცდილობთ ერთდროულად რამდენიმე ახლო დეტალზე მოქმედებას — ეს მარტივი შემოწმებები ხშირად გაუგებრობას ხსნის. აბსტრაქტულ გამოსახულებაში საზღვრები ყოველთვის თვალში საცემი არ არის, ამიტომ ერთი და იმავე მოქმედების ნელა, მკაფიოდ გამეორება უფრო სასარგებლოა, ვიდრე სწრაფად მრავალჯერ შეხება.

თუ აპი მოულოდნელად იხურება ან მუშაობა ფერხდება, პირველ რიგში სცადეთ მისი თავიდან გახსნა და შეამოწმეთ, აქვს თუ არა მოწყობილობას საკმარისი თავისუფალი სივრცე და განახლებული სისტემური მდგომარეობა. სხვა აპების დახურვაც შეიძლება დაგეხმაროთ, როცა ტელეფონი დატვირთულია. ეს ზოგადი ნაბიჯებია და არა გარანტირებული გამოსავალი, მაგრამ პრობლემის წყაროს გასარჩევად კარგი საწყისი წერტილია.

Android-ის მინიმალური მხარდაჭერა 7.0-დან იწყება, თუმცა თავსებადობა მარტო ამ ნიშნით არ განისაზღვრება. თუ მოწყობილობაზე თამაში ვერ იხსნება, შეამოწმეთ Android-ის ვერსია და აპის ინსტალაციის მდგომარეობა; საჭიროების შემთხვევაში გადატვირთეთ ტელეფონი და სცადეთ ხელახლა. თავიდანვე მონაცემების წაშლას არ გირჩევდით, რადგან ეს შეიძლება ადგილობრივ პროგრესზე აისახოს. უსაფრთხო ნაბიჯია ჯერ აპის დახურვა და მოწყობილობის გადატვირთვა, შემდეგ კი მხოლოდ საჭიროების შემთხვევაში უფრო მკვეთრი ცვლილებების განხილვა.

როცა შეფერხება თამაშის წესში კი არა, გარემოშია

ზოგჯერ „გაჭედсэн“ შეგრძნება ტექნიკური პრობლემა არ არის: შეიძლება უბრალოდ სცენის წესს არასწორად კითხულობდეთ. ასეთ დროს შეამოწმეთ, ხომ არ მიიჩნიეთ დეკორატიული ნიშანი მოქმედების ღილაკად, ან ხომ არ გამოგრჩათ განმეორებადი ელემენტის მცირე ცვლილება. ჩემი გამოცდილებით, ეკრანიდან რამდენიმე წამით თვალის მოცილება და დაბრუნებისას მხოლოდ ერთი განსხვავებული დეტალის ძებნა უკეთ მუშაობდა, ვიდრე იმავე ვარაუდის დაჟინებით გამეორება.

თუ შეხება რეგისტრირდება, მაგრამ შედეგი მოულოდნელია, შეამცირეთ ერთ ჯერზე შესამოწმებელი ვარიანტების რაოდენობა. შეცვალეთ მხოლოდ ერთი ელემენტი, დააკვირდით შედეგს და გაიხსენეთ, რა იყო მანამდე. ასე უფრო მარტივია თამაშის ქცევისა და საკუთარი ვარაუდის გარჩევა. ხოლო თუ მსგავსი სირთულე სხვა აპებშიც გაქვთ, პრობლემა შეიძლება ეკრანის ან მოწყობილობის მუშაობას უკავშირდებოდეს და არა ამ თავსატეხს.

სად ჩნდება თამაშის რეალური შეზღუდვები

მონოქრომული ესთეტიკა ერთდროულად თამაშის ძლიერი და სუსტი მხარეა. ის ქმნის ერთიან, უცნაურ ატმოსფეროს და ზედმეტ ფერად ეფექტებს გამორიცხავს, მაგრამ ხანგრძლივი სესიისას თვალის დაძაბვა შეიძლება იგრძნოთ. თუ მხოლოდ ბნელ ოთახში თამაშობთ, ეკრანის სიკაშკაშე ფრთხილად დაარეგულირეთ. ჩემთვის უკეთესი იყო ზომიერი განათება, რადგან სრულ სიბნელეში მცირე ხაზების გარჩევა უფრო დამღლელი ხდებოდა.

კიდევ ერთი შეზღუდვა ის არის, რომ აბსტრაქტული წესები ყველასთვის ერთნაირად ინტუიციური არ იქნება. ზოგიერთ მოთამაშეს მოსწონს, როცა თამაში მკაფიოდ უხსნის მიზანს, მოქმედებებსა და პროგრესს. აქ კი სიამოვნების ნაწილი სწორედ გაურკვევლობაშია. თუ მინიშნების გარეშე დაწყება გაღიზიანებთ, პირველი შეხვედრა შეიძლება რთული აღმოჩნდეს. ასეთ შემთხვევაში მოთმინება აუცილებელია, რადგან თამაში სწრაფად არ გაძლევთ ყველა პასუხს.

ეს აპი ასევე არ არის საუკეთესო არჩევანი მათთვის, ვისაც მეგობრებთან კონკურენცია, ლიდერბორდი ან მუდმივი ჯილდოების სისტემა სჭირდება. მისი ხიბლი პირად აღმოჩენაშია. ჩვეულებრივ ლოგიკურ თამაშებში შეიძლება ქულა, დრო ან დონეების მკაფიო რაოდენობა იყოს მთავარი მოტივაცია; აქ კი უფრო მნიშვნელოვანია ის მომენტი, როცა უცნაური სურათი მოულოდნელად გასაგებ წესად იქცევა.

უფასო ფორმატი დამწყებისთვის მოსახერხებელია, რადგან წინასწარ ფინანსურ ვალდებულებას არ ქმნით. ამავე დროს, უფასო აპის არჩევისას მე ყოველთვის ვამოწმებ, რამდენად კომფორტულია გამოყენება კონკრეტულ მოწყობილობაზე და რამდენად გრძელვადიანად მაკმაყოფილებს მისი სტილი. ვინც მოკლე, კონცენტრირებულ გამოცდილებას ეძებს, აქ კარგ კანდიდატს იპოვის; ვინც დიდხანს გასაგრძელებელ, მუდმივად განახლებად თამაშს ეძებს, თავიდანვე სხვა მოლოდინი უნდა ჰქონდეს.

მოლინთან დაკავშირებული სახელის ხსენება სწორედ ამ კონტექსტშია მნიშვნელოვანი: დეველოპერისგან მიღებული შთაბეჭდილება აქ უფრო კონკრეტული იდეის გარშემო შეკრულ პროდუქტს ჰგავს, ვიდრე ყველაფრის ერთდროულად შეთავაზების მცდელობას. ეს კარგია, რადგან თამაში საკუთარ იდენტობას ინარჩუნებს, თუმცა ნიშნავს იმასაც, რომ მისი ფორმატი შეიძლება ვიწრო აუდიტორიას მოერგოს.

ვისთვის არის კარგი არჩევანი

მე მას ვურჩევდი მოთამაშეს, რომელსაც მოსწონს ვიზუალური გამოცანები, უცნაური სივრცეები და პასუხის დამოუკიდებლად აღმოჩენა. განსაკუთრებით კარგად მოერგება მათ, ვინც ჩვეულებრივი სიტყვიერი ამოცანებისგან შესვენებას ეძებს და ურჩევნია, ლოგიკა ფორმებითა და ურთიერთობებით დაინახოს. ასაკობრივი შეფასება 3+ ფართო აუდიტორიას გულისხმობს, მაგრამ პატარა ბავშვს შესაძლოა ზრდასრულის დახმარება დასჭირდეს, რადგან სირთულე ვიზუალურ აზროვნებაშია და არა მხოლოდ ეკრანზე შეხებაში.

ის ასევე კარგია მათთვის, ვინც თამაშს მოკლე სესიებად ანაწილებს. სამუშაოს, სწავლის ან მგზავრობის დროს ერთი სცენის მშვიდად შესწავლა უფრო ბუნებრივია, ვიდრე სწრაფი მოქმედებებით გადატვირთული თამაში. თუ ტელეფონში გინდათ ისეთი აპი, რომელსაც რამდენიმე წუთით გახსნით და შემდეგ დაუმთავრებელ ფიქრს მოგვიანებით დაუბრუნდებით, ეს ფორმატი პრაქტიკულია.

სხვა არჩევანი ჯობია იმ მომხმარებლისთვის, ვინც მკაფიო ინსტრუქციებსა და პროგნოზირებად წესებს ანიჭებს უპირატესობას. ასევე, თუ ფერადი სამყაროს, პერსონაჟებზე დაფუძნებული სიუჟეტის ან მკაფიოდ გამოყოფილი მიზნების გარეშე თამაში მალე გაკარგვინებთ ინტერესს, აქ შეიძლება თქვენი გემოვნება ვერ იპოვოთ. Paradox Forest-ის ღირებულება სწორედ მის უცნაურობაშია, ამიტომ ეს უცნაურობა ერთდროულად მისი ყველაზე დიდი პლუსიც არის და მთავარი ბარიერიც.

აპს უკვე ორმოცდაათ ათასზე მეტი ინსტალაცია აქვს, რაც აჩვენებს, რომ ასეთი მშვიდი და ექსპერიმენტული თავსატეხის მიმართ ინტერესი არსებობს. მე ამ რიცხვს ხარისხის ავტომატურ გარანტიად არ მივიჩნევდი; უფრო სასარგებლოა, საკუთარ თავს ჰკითხოთ, გიზიდავთ თუ არა მონოქრომული აბსტრაქცია და ნელი აღმოჩენის პროცესი. თუ პასუხი დადებითია, ინსტალაციის შემდეგ პირველი რამდენიმე სცენა საკმარისი იქნება იმის გასაგებად, გერგებათ თუ არა მისი რიტმი.

ჩემი საბოლოო შეფასება გამოცდილების შემდეგ

Paradox Forest: Surreal Puzzle ჩემთვის საინტერესო აღმოჩნდა არა იმიტომ, რომ ყველაფერს მარტივად და სწრაფად აკეთებს, არამედ იმიტომ, რომ მოთამაშეს ყურადღების შეცვლას აიძულებს. აქ გამარჯვება ხშირად იწყება იმ წამიდან, როცა ვწყვეტთ აშკარა გამოსავლის ძებნას და ვაკვირდებით იმას, რასაც მანამდე ფონად მივიჩნევდით. ეს არის მშვიდი, ოდნავ დამაბნეველი და ვიზუალურად ერთიანი გამოცდილება.

ჩემი მთავარი რეკომენდაციაა, თამაში არ შეაფასოთ პირველი რამდენიმე წუთის მიხედვით. მიეცით საკუთარ თავს დრო, რომ მისი აბსტრაქტული ენა გაიგოთ, პარამეტრები თქვენს ეკრანს მოარგოთ და შემთხვევითი შეხებების ნაცვლად პატარა ჰიპოთეზებით იმუშაოთ. ამ ჩვევებით თამაში უფრო სამართლიანი და სასიამოვნო ხდება.

ამავე დროს, გულწრფელად ვიტყვი: ეს არ არის უნივერსალური თავსატეხი. თუ გსურთ მკაფიო მიზნები, სწრაფი ტემპი, ფერადი ვიზუალი ან კონკურენცია, სხვა ალტერნატივა უკეთ დაგაკმაყოფილებთ. მაგრამ თუ გიყვართ უცნაური სივრცეების გაშიფვრა და ის მომენტი, როცა გაუგებარი სურათი მოულოდნელად წესრიგს იძენს, ეს აპი ღირს საცდელად. უფასო ხელმისაწვდომობა ამ ცდას მარტივს ხდის, ხოლო Android 7.0-დან მხარდაჭერა ბევრ მოწყობილობას აძლევს შესაძლებლობას, გამოცდილება თავად შეამოწმოს.